برای افزایش طول عمر ایمپلنت های دندانی توصیه می شود از نکات زیر شروع کنید:
1. از گاز گرفتن اجسام سخت و سخت خودداری کنید
به دلیل تماس مستقیم و ترکیب ایمپلنت و استخوان، هیچ اثر محافظتی از غشای پریودنتال دندان های طبیعی از نظر بافر و فیدبک نیرو وجود ندارد. نیروی بایت بیش از حد و نیروی جانبی ضعیف منجر به جذب استخوان آلوئول می شود. بنابراین، هنگام استفاده از ایمپلنت های دندانی برای اولین بار، باید از غذای نرم به سفت تر تبدیل شود و به تدریج بارگذاری شود. در آینده نیز باید از گاز گرفتن اجسام سخت و مواد غذایی با سختی بالا خودداری کنید. در صورت مشاهده هر گونه ناهنجاری در حین استفاده، مانند برخورد تصادفی ایمپلنت توسط نیروی خارجی، شل بودن ایمپلنت، قرمزی، دردناک بودن لثه ها و خونریزی هنگام مسواک زدن، باید به موقع به پزشک مراجعه کنید.
2. بهداشت دهان و دندان خود را تمیز نگه دارید
اگر بهداشت دهان و دندان به خوبی انجام نشود، به احتمال زیاد باعث تجمع باکتری، لثه و التهاب اطراف ایمپلنت شده و باعث افتادن ایمپلنت ایمپلنت دندانی ما می شود. بنابراین باید دندان های خود را با دقت مسواک زد و از پروب های پلاستیکی برای تمیز کردن سطوح مجاور یا پایه های پایه استفاده کرد. به طور معمول، ما می توانیم از مسواک نرم و خمیر دندان میکرو ساینده برای تمیز کردن دقیق دندان ها استفاده کنیم. سطوح مجاور و گوشه های مرده را که نمی توان مسواک زد را می توان با نخ دندان، مسواک بین دندانی یا خلال دندان تمیز کرد.
3. بازرسی و تثبیت منظم
ساختارهای مختلف ایمپلنت های دندانی توسط پیچ یا چسب به هم متصل می شوند. اتصالات مکانیکی به دلیل عمر خستگی و خواص مکانیکی محدود می شوند که می تواند به راحتی قسمت های مختلف اتصال ایمپلنت های دندانی را شل کند. اتصالات چسب می تواند به دلیل شل شدن یا پیری چسب ها، ترمیم را شل کند. شل شدن قطعات و جذب استخوان آلوئولی اغلب از تظاهرات اضافه بار ایمپلنت است. بیماران باید برای تنظیم بایت و تعمیر مجدد ایمپلنت های دندانی به موقع به بیمارستان مراجعه کنند. محتمل ترین مشکلات بعد از ترمیم ایمپلنت دندان در عرض 3 ماه تا نیم سال، عمدتاً مشکلات بازسازی استخوان است. بنابراین پیگیری به موقع باید در یک ماه، سه ماه، شش ماه و دوازده ماه انجام شود و به موقع به مشکلات رسیدگی شود.
همه باید به این نکته توجه ویژه داشته باشند که سیگار رابطه علی مستقیم با بهداشت دهان و دندان و کاهش چسبندگی پریودنتال دارد. همچنین می تواند توانایی بدن برای مقاومت در برابر عفونت را کاهش دهد، بر محیط میکرواکولوژیک در حفره دهان تأثیر بگذارد، جذب کلسیم را کاهش دهد و باعث تحلیل استخوان شود. بنابراین، سیگار کشیدن همواره یکی از عوامل خطری است که بر پیش آگهی بلندمدت ایمپلنت های دندانی تأثیر می گذارد. بیمارانی که عادت به سیگار کشیدن دارند باید سعی کنند سیگار را ترک کنند و بهداشت دهان و دندان را حفظ کنند تا میزان موفقیت درازمدت ایمپلنت دندان بهبود یابد و عمر ایمپلنت دندان افزایش یابد. برای افزایش طول عمر ایمپلنت های دندانی، باید بهداشت دهان و دندان را رعایت کنیم، از گاز گرفتن اجسام سخت خودداری کنیم و معاینات ثابت منظم داشته باشیم. تنها در این روش می توان آنها را به طور موثر برای مدت زمان طولانی تر استفاده کرد.
